Kattekrabbels Forum

Volledige versie: Gaudi* en Connor
U bekijkt momenteel een uitgeklede versie van ons materiaal. De volledige versie met bijbehorende opmaak weergeven.
Gaudi en Connor zijn/waren broertjes, ze zijn samen met moeder Veerle en nog 2 kittens gevonden toen ze een week of 4 oud waren, en overgedragen aan de Vereniging Kattenzorg.

Ik adopteerde Gaudi toen hij een week of 11 oud was. Een van zijn broertjes was met 8 weken al overleden. achteraf gezien is het heel waarschijnlijk dat hij FIP had, maar de diagnose is nooit gesteld.

Gaudi was een speciaaltje, een uiterst aanhankelijk mensenkatje. Hij deed niets liever dan knuffelen met ons en spelen met Xena. Hij was een klein, tenger opdondertje, en dat bleef hij. Op een gegeven moment werd hij minder actief en groeide hij niet meer. Toen gingen de alarmbellen rinkelen. Bloedtesten wezen uit dat er van alles mis was. Bloedarmoede, leverfalen, allerlei ellende die tot de waarschijnlijkheidsdiagnose FIP leidden. Hij ging hollend achteruit, en heeft het puur op liefde en wilskracht nog een week uitgehouden. Hij was doodziek, maar hij wilde leven, hij wilde kroelen, liefde geven, liefde krijgen. Hij leefde al zijn 9 levens in volle hevigheid in die laatste week.

In de nacht voordat de diagnose gesteld werd voelde ik 's nachts ineens mijn overleden kat Spetter op mijn schouder en borst liggen, precies zoals hij altijd bij me sliep, en op de ochtend van Gaudi's sterfdag zag is Spettertje de straat oversteken, hij liep recht op me af, precies op de plek waar hij was doodgereden. Ik ben er nog steeds van overtuigd dat Spetter is gekomen om Gaudi op te halen.

Peter had nog steeds een broertje van Gaudi, maar ik kon het niet over mijn hart verkrijgen om hem mee naar huis te nemen. Als ik naar Connor keer, zag ik Gaudi. Maar dan de Gaudi die hij had moeten zijn, die hij geweest zou zijn als hij niet ziek geworden was.

Maar toen de adoptie van Romeo in eerste instantie mislukte, zag ik hem weer, en toen was de gelijkenis wat minder pijnlijk, toen kon ik genieten van een gezond evenbeeld van Gaudi. Bovendien, wie zou er nu een kat willen waarvan twee broertjes zo jong gestorven waren, er was een sterk verhoogd risico dat hij ook FIP zou krijgen. Dus heb ik hem geadopteerd, het was een beetje alsof ik Gaudi een tweede kans kon geven in de persoon van zijn broertje.

Daarom heet hij ook Connor. Connor MacLeod. De onsterfelijke Highlander. Een kat van wie twee broertjes overleden zijn heeft niet genoeg aan 9 levens, die moet onsterfelijk zijn om een kans te maken.

Connor is inmiddels 3 jaar, en heeft daarmee geen verhoogde kans meer dat hij net als zijn broertjes FIP zal krijgen. FIP slaat meestal toe bij kittens en jonge katten tot 3 jaar en bij senioren boven de 10 jaar. Hij is dus uit de gevarenzone.

Connor en Romeo schelen een half jaar, maar als je ze ziet zou je dat niet zeggen. Ze zijn onafscheidelijk, en knokken samen als echte kwajongens. Bij voorkeur midden in de nacht op ons bed.

Connor en Gaudi als kittens
[Afbeelding: linkkijken.jpg]

[Afbeelding: broertjes2.jpg]

Gaudi
[Afbeelding: knuf1-1.jpg]

Connor
[Afbeelding: lookalike2.jpg]

Connor en Romeo pootje vrijen
[Afbeelding: samenslapen8.jpg]

[Afbeelding: knuffie2.jpg]
Een triest maar mooi verhaal.
Rotziekte is FIP toch Confused
Wat een vreselijk triest verhaal ! wel leuke foto's
Wat naar... leuke foto's!