Kattekrabbels Forum

Volledige versie: Drie musketiers
U bekijkt momenteel een uitgeklede versie van ons materiaal. De volledige versie met bijbehorende opmaak weergeven.
Allereerst maar even voorstellen dus, voor ik met m'n vragen kom Big Grin. Ik ben Sandra, ben 21 jaar en woon sinds december in Eindhoven, samen met mijn twee katertjes (meikatjes, klein maar fijn!).

Ocelot;
Stiekem mijn favorietje, hij is een lichtelijk zwakzinnig ex-katertje en dus ontzettend kitten-achtig qua gedrag. Hij snapt niet veel van de wereld om zich heen, maar zolang hij binnen zit, is hij de rust zelve. Een relaxt katje dat ook wel graag speelt...toevallig kwam ik er een paar dagen terug achter dat, als Onyx weg is, hij een gigantische ego-boost krijgt en opeens veel meer durft (zelfs lichtjes bijten en flink stoeien/uitdagen). Erg leuk! Ook krijgt hij dan rimpels in z'n neus, wat er bij hem absoluut niet uit ziet. Als een vreemde kat dat bij me deed zou ik hem met rust laten, maar Ocelot...ach die vindt gewoon alles en iedereen lief en leuk.
Hij is wel bang voor de grote boze buitenwereld. Hij is (toen ik nog in Friesland woonde in een rustige buurt) eens flink in zijn staart gebeten door een andere kat. Daar kwam een abces van en de dierenarts was zelfs nog even bang dat z'n staart er van af moest...maar het is perfect geheeld! Nu mogen ze niet meer naar buiten omdat ik dat niet vertrouw in een stad. Ocelot is 1,5 jaar. Ik kreeg hem toen hij 4 weken was. Hij, z'n moeder en nestgenootjes zaten opgesloten in een badkamer.
Hij was mijn tweede kat en ik had er nog weinig verstand van, er werd me verteld dat hij 7 weken was, maar ik vond hem al klein. Bij de check-up bij de dierenarts werd me toen verteld dat hij 4, hooguit 5 weken was...Ik heb hem echter nooit als een zorgenkindje behandeld, hij ging gelijk goed mee op het voer (heb het niet eens hoeven weken) en groeide normaal uit. Volgens de dierenars heeft het waarschijnlijk ook veel gescheeld dat ik ook een kat (Panter) had die een paar weken ouder was, waar hij zich aan kon optrekken en kats gedrag van kon leren.

[Afbeelding: blablabla13-1.jpg]
De vacht op z'n buik (en verder ook) was op deze foto nog erg slecht, dat is intussen helemaal bijgetrokken!)

Onyx;
Wildebras eerste klas...voor hem is niets te gek en meneer is voor de duivel niet bang. Zelfs hem zou hij kopjes geven en uitdagen om te spelen. Een paar keer op een dag heeft hij een hyper bui en dan sprint hij de kamer door, terwijl hij luid miauwt. Ocelot moet het dan wel eens ontgelden, als die toevallig in de weg loopt dan ligt hij tegen de vlakte. Ze kunnen het echter super met elkaar vinden! Het enige probleem was dat Onyx Ocelot niet aanzag als een kater, maar als een poes, wat elke nacht een klaagzang en een bange Ocelot opleverde, omdat Onyx hem iets té aantrekkelijk vond. Onyx is vorige week hierom gecastreerd (daar heb ik nog een vraag over, dat komt later).
Onyx is van mei dit jaar. Hij was het zoontje (oeps) van mijn eerste kater, Panter. Op een dag kregen we van een buurtbewoner te horen of "die zwarte kat" van ons is, zo ja...dan had hij een nestje liggen waar hij de vader van was. Twee kittens had hij nog over, een poesje en katertje. Uiteraard heb ik toen besloten dat het katertje maar bij ons moest komen wonen. Wat ik niet wist, was dat hij kennelijk al over straat rondzwierf...dus toen ik hem kreeg was het een 12 weken oud kitten dat ik regelrecht vanaf de straat in m'n armen gedrukt kreeg. Hij was redelijk bangig wat betreft mensenhanden, kwam je in de buurt, dan dook hij weg. Dat is bijna helemaal weggetrokken gelukkig, hoewel hij nog steeds niet van iedereen alles accepteert.

[Afbeelding: Blablabla001.jpg]

Panter:
Dit was een kater die ik hád...M'n allereerste kat waar ik mee kon lezen en schrijven. Wat een superbeest was dat. En dat zeg ik niet omdat ik hem niet meer heb, maar omdat hij het gewoon was. Zijn gezicht was haast menselijk als hij iets wou duidelijk maken en hij kon uren op schoot liggen, iets waar de andere 2 weinig behoefte aan hebben. Ik weet niet wat er van hem geworden is. Ik leefde destijds samen met mijn ex, de dag dat ik melding maakte dat ik vertrok (lang verhaal) is Panter ook verdwenen. Hij schooide wel vaker buiten rond, maar dat was hooguit een paar dagen achter elkaar. Sinds ik zei dat ik weg zou gaan, is Panter ook weg. Ik vermoed dat m'n ex er meer van weet, maar daar kom ik nooit meer achter. Ik heb de asiels, verkoopsites en alles in de gaten gehouden, maar Panter is in de 4,5 maand dat ik daar weg ben, nooit meer gesignaleerd...

[Afbeelding: new_006.jpg]

Met deze 3 musketiers heb ik al heel wat meegemaakt, haha...maar dat is misschien leuk voor in andere topics Smile!
Welkom Sandra, en natuurlijk Ocelot en Onyx,
Wat een mooie namen van al even mooie katertjes.
Ongelooflijk wat een verhaal, zeker dat van Panter daar zet je dan idd je vraagtekens bij.
Ik hoop dat je heel veel krabbelplezier hier zult hebben maar dat gaat vast en zeker lukken, want het is hier heeeel gezellig!
Ik kijk al uit naar je verhalen en fotos
Nogmaals welkom en veel plezier
Hoi Sandra en poezels!

Welkom op kattekrabbels! Wat een verhaal zeg van panter. Ja dat
is wel even twee keer slikken bah.
Wat een mooie katjes! super!

Veel plezier hier!
Ha nog een sandra Smile
Welkom hier, klets gezellig mee
Wat een mooie katten heb je met prachtige namen.

En wat vreselijk van panter....
Welkom!!

Ahhhhh, wat een schatjes!!!! Maar Ocelot vraagt toch echt om een kussie op z'n bolletje hoor Big Grin
Wel erg verdrietig van panter.... Sad

Heel veel krabbelplezier!
Welkom op Krabbels.

Je hebt 2 eigenzinnige katjes zo te lezen. Ze zijn ook prachtig.
Wat een verhaal van Panter. Waar hij ook is, ik wens hem het beste.

Freek
Hallo!
welkom sandra Smile
leuk zo'n uitgebreid voorstelverhaal!
zo kennen we je katjes al een beetje.
wat afschuwelijk van panter, wie rekent daar nou op :cry:
Welkom Sandra. Klets gezellig mee met je mooie katers!
Wat een verhaal van Panter Sad hoop voor je dat je ooit nog eens zo'n mooi beesie krijgt waarmee je ook kunt lezen en schrijven!
welkom Sandra.Leuk dat je mee komt kletsen.
Wat een verhaal zeg
Welkom Sandra, Ocelot en Onyx..
Prachtige namen inderdaad en prachtige katten.
Ze zien er erg lief uit.

Wat een naar verhaal van Panter.
Gek genoeg heb ik hetzelfde meegemaakt met een ex.
We gingen uit elkaar en onze twee katten Regi en Regilio heeft hij laten verdwijnen en ik heb ze nooit meer terug kunnen vinden. Dus, ik weet helaas hoe het voelt. Het gemis gaat nooit over en de vraag: Waar zijn ze, waar is hij?? (in jouw geval) Wat is er gebeurt? Gaat ook niet over.. ik vraag het me al 12 jaar af.

Welkom hier in ieder geval. En ik hoop dat je het hier naar je zin krijgt!
Ik ben benieuwd naar de leuke verhalen van Ocelot en Onyx.
@ Lisenka: Jee en jij hebt het met 2 katten moeten meemaken...ik wens jou ook sterkte! Via iemand die paranormaal zegt te zijn (ik geloof daar niet zo hard in) is Panter dood en ligt hij een meter naast het tuinhek begraven. Binnekort moet ik naar Friesland om de laatste scheidingspapieren in orde te maken, als ik de moed heb zal ik vragen of ik even kan graven. Begrijp me niet verkeerd, ben niet bang het m'n ex te vragen, maar stel dat ik Panter wél vindt. Dan sta ik niet voor mezelf in ben ik bang :?.
Hoe kom je eigenlijk aan de naam Lemuria? En wat betekend het?
Oh die bijnaam heb ik al een jaar of 7. Eerst wou ik gewoon een leuke nickname hebben (voor op n chatbox) en aangezien ik Lemures (een soort wezens) interessant vond, besloot ik dat te vervrouwelijken, en zo werd het Lemuria.
Later pas kwam ik er achter dat dat ook een verzonken continent is, net als Atlantis en Mu Smile.